تاریخ پست:1398/3/13 10:10
خبرنگار امرداد: فرشته جمشیدی

کشت‌وکار و کشاوزی در جهان‌بینی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد. بناربر یافته‌های باستان‌شناسی نخستین بار کشاورزی در فلات ایران آغاز شده است. برای دانستن پیشینه‌ی این هنر در ایران نوشتاری با عنوان «تاریخ و فرهنگ کشاورزی در ایران باستان» به قلم فرشید ابراهیمی پژوهشگر تاریخ در امرداد 411 چاپ شده است.
«در جهان‌بيني‌هاي طبيعت‌گراي باستاني همواره زمين چونان موجودي جان‌دار و مادر همه‌ي جان‌داران گيتي شمرده مي‌شده است. به همين روي در نمادپردازي‌هاي اسطوره‌هاي ايراني، زن و زمين، چونان مادران گيتي، هر دو زاينده و پروراننده‌ هستند.
در ميان تمدن‌هاي باستاني، مردم آفريقا زمين را زنده مي‌پنداشتند و آن را ماده و همسر آسمان مي‌دانستند.
در روايت‌هاي ايراني نيز، آدميان و چارپايان، درختان و گياهان، همچو فرزنداني از دل مادرشان، سپندارمز (زمين) زاده مي‌شوند و تا پايان زندگي در آغوش پُرمهر او جاي دارند.

زمين است چون مادري مهرجوي

همه رستني‌ها چو پستان اوي (گرشاسب‌نامه)

در يکي از باستاني‌ترين نوشتار‌هاي ادبيات خاورميانه با نام ونديداد (قانون ضد ديو)، که خود  بخشي از اوستاي باستاني به شمار ‌مي‌رود، زمين اين‌گونه ستايش مي‌شود:
«زمين نيکو به تو نماز مي‌برم. اي آبادکننده و فراواني دهنده! اي بخت‌‌دهنده به پرهيزگاراني که از دامان تو زاييده مي‌شوند. تو را مي‌ستايم.»2
اين ديدگاه که خود استعاره‌اي از گرامي‌داشت و تقدس جايگاه زن و زايندگي او و پيوند آن با فلسفه‌ي آفرينش را در فرهنگ ايراني بيانگر است، همچنان هم‌ترازي ارزش زمين را با سپندينگي زن در اين باور نشان مي‌دهد.»
نوشتار بالا بخشی از «تاریخ و فرهنگ کشاورزی در ایران باستان» است که در امرداد 411 چاپ شده است.

خوانندگان می‌توانند برای دسترسی به هفته‌نامه‌ی امرداد افزون‌بر نمایندگی‌ها و روزنامه‌فروشی‌ها از راه‌های زیر نیز بهره ببرند.

لینک فروش اینترنتی امرداد شماره‌ی 411

لینک اشتراک ایمیلی هفته‌نامه‌ی امرداد

نشانی دکه‌های شهر تهران ، کرج و حومه


تاریخ پست:1398/3/13 10:10 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :395

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است



هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics