تاریخ پست:1398/2/26 13:36
امرداد

«آسمان» یا اَسمن؛  بیست‌وهفتمین روز از هر ماه در گاهشمار زرتشتیروز «آسمان» بیست و هفتمین روز در سالنمای زرتشتی است. اوستایی آن اَسمَن است. این ایزد نگهبان سپهر گردون است. چم این نام همان آسمان است. آسمان نخستین گیتیایی اهورامزداست و در گهنبار میدیوزرم آفریده شده است. آسمان از آفریده های بسیار زیبا و ستودنی اهورامزداست. آسمان برای ایرانیان باستان سرچشمه نور و گرمای خورشید بوده و همان گونه که خورشید نیایش می شده، آسمان هم ستوده می شده است. و در شاهنامه آمده است: « مه بهمن و آسمان روز بود / که فالم بدین نامه پیروز بود ».

به روايت اوستاي قديم آسمان داراي چهار پايه بوده: ابرپايه، ستاره پايه، ماه پايه، خورشيد پايه. اما در ادبيات پهلوي از هفت طبقه‌ي آسمان ياد شده است.

 

 

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش

آسمان‌روز اي چو ماه آسمان / باده نوش و دار دل را شادمان

جان ز باده شاد كن زيرا كه عقل / باده را بيند همي شادي جان

هر زمان باده خور اي تازه چو گل / تازه كن شادي به باده هر زمان

 

اندرزنامه آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

به راه دور شو که به درستی آیی (بازگردی)

 

اندرزنامه آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار:

ره دور گیر (آسمان) روز، پیش / که بازآیی آسان، سوی خان خویش

 

رخدادهای زرتشتی در این روز

كشته شدن كسرا وفاداري در پاریس


تاریخ پست:1398/2/26 13:36 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :113

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics