تاریخ پست:1397/5/15 8:0
خبرنگار امرداد: نگار جمشیدنژاد

تناسخ باوری است که در بسیاری از فرهنگ‌ها و دین‌ها دیده‌ می‌شود. ریشه‌های باور‌ به تناسخ، نخستین‌بار در اوپانیشادها به چشم می‌خورد. شاید این باور برآمده از اندیشه‌های دراویدی‌ها یعنی بومیان باستان و مردمان اصلی هندوستان باشد و نزد هندوان دگرگونی یافته باشد. به باور هندوان روان آدمی یک رشته (:سلسله) زاده‌ شدن و زندگی دوباره را می‌گذراند و پیاپی از كالبدی به كالبد دیگر درمی‌آید. برای نمونه گاهی روان از كالبد آدمی بیرون می‌رود و در كالبد درختی درمی‌آید یا از كالبد جانوری بیرون می‌رود و به كالبد انسانی برهمن پوشیده می‌شود.

هر کس هزاران بار پیش از زندگی كنونی‌اش بوده است و پس از این زندگی هم زندگی‌های بسیاری خواهد داشت؛ ولی در هر گامه (:مرحله) در كالبدی نمودار می‌شود. پس روان در یك «سرگردانی پیوسته» است و این چم «سمساره» (تولد ادواری) است. از سوی دیگر تنها عامل روشن‌كننده برای جابه‌جایی روان، رفتار و كردار است.

از ديدگاه آيين بودا انسان مى‌تواند به پنج عنصر يا رشته‌ی سازنده‌ تجزيه شود كه پی‌درپی دگرگون می‌شود و پیوسته با کردارهای پيشين این دگرگونی روشن می‌شود. پس، انسان‌ها هرگز از لحظه‌اى به لحظه‌اى ديگر ثابت نيستند و بنابراين به‌ هيچ‌ روی تصويرى از يك خود ثابت نيستند. از اين رو يكى از آموزه‌های اصلى بودا اين بود كه «هيچ‌ چيز تناسخ نمى‌يابد، ولى درعين حال باززايش وجود دارد.»

آنچه در بالا آمده است بخشی از نوشتاری است با عنوان «سرگردانی پیوسته‌ی روان در تناسخ بودایی» به قلم علی دلشاد نداف که در تازه‌ترین شماره‌ی امرداد آمده است. متن کامل این نوشتار را در رویه‌ی پنجم (اندیشه) امرداد 392 بخوانید.

لینک خرید اینترنتی شماره‌‌ی 392 امرداد:

https://goo.gl/MEGQ7g

لینک اشتراک ایمیلی هفته‌نامه‌ی امرداد:

https://goo.gl/XqpSbS


تاریخ پست:1397/5/15 8:0 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :269

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



نظر سنجی

آیا به کودکان کار کمک می‌کنید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics