تاریخ پست:1396/11/20 8:0
بنفشه میرزایی

گروهی از مردمان باستان که فلسفه‌ و آیین بودا را پذیرفتند، بیشتر سَر شوق آمدند که این آیین و باورهایش را در هنر، از جمله تندیس‌سازی، گرامی دارند. در آغاز، ساختن تندیس‌ها یا چهره‌هایی که ریخت بدنی ویژه‌ی بودا را نشان دهند بی‌احترامی قلمداد می‌شد. در این گامه‌ی (:مرحله) «بی‌چهره‌ایِ» تندیس‌سازی بودایی، هنرمندان به جای آن شی‌هایی را می‌ساختند که به گونه‌ی غیر مستقیم در پیوند با این پیامبر بزرگ بود. از جمله‌ی این شی‌ها عبارت بودند از: «چرخ احکام»، که راستی‌های بزرگی را که بودا کشف کرده بود نمایان می‌کرد.؛ تندیس درخت سپندینه‌ای (:مقدسی) که بودا در زیر آن به روشنی رسیده بود و قالب پاها و جای پاهایی که نماد گسترش باورهای بودایی در دور و نزدیک بود.

ولی در سده‌ی نخست میلادی نشان دادن پیکر بودا دیگر ایرادی نداشت و در سده‌های پس از آن مردمان خاور دور تندیس‌های بودا را قالب‌ریزی می‌کردند که برخی از آن‌ها بسیار بزرگ بود. در چین، ژاپن و گستره‌های دیگر خاور دور، درون‌مایه‌های بودایی در تندیس‌سازی و دیگر ریخت‌های بیان هنری با درون‌مایه‌های سنتی درآمیخت و آن‌ها را کامل کرد.


تاریخ پست:1396/11/20 8:0 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :659

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



مطالب مرتبط

نظر سنجی

آیا به کودکان کار کمک می‌کنید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics