تاریخ پست:1396/4/8 8:16
خبرنگار امرداد: فرزانه خسروی

به فرخندگی فرارسیدن دهم تیرماه و جشن تیرگان نوشتاری در امرداد 366 چاپ شده با عنوان «درخشان‌ترین ستاره‌ی آسمان، یار آرش بود».
هر سال و در ماهِ تیر در گاهشمار زرتشتیان هنگامی­که روز تیر فرا می­رسد، آن روز را به نام «تیرگان» جشن می­گیرند. تیر در زبان اوستایی،«تیشتریَه» و در پهلوی «تِشتَر» خوانده می‌شود. (نیکنام، 1382، رویه‌ی 85)
آن­گونه که تشتر در اوستا تعریف شده  بی‌گمان همان «شِعری یَمانی» عربی  است. ابوریحان بیرونی ‌شعری یمانی را «بگذرنده» برگردان(:ترجمه) کرده است و می‌گوید که آن ستاره­ای است بر دهان «کلب الجبار». ستاره ‌یادشده در زبان­های اروپایی به «سیریوس» (Sirius) نام‌ور است. برپایه‌ی آن‌چه پلوتارک، گاه‌نگار رونانی، می­نویسد: از زمان بسیار دور هم می‌دانستند که تشتر ستاره‌ی شعری یمانی است. چراکه گاه‌نگار ‌یادشده به‌روشنی از ستوده بودن این ستاره نزد ایرانیان یاد کرده است و می‌گوید: «هرمزد (خداوند) سیریوس را نگه‌بان و پاس‌بان دیگر ستارگان قرار داد.» در شماره‌ی 44 از «تشتر یشت» آمده است: «ما بر ستاره‌ی تشترِ درخشان و باشکوه را تعظیم می­کنیم که اهورامزدا او را سرور و نگهبان همه‌ی ستارگان برگزیده چنان­که زرتشت را برای مردمان.»
«درخشان‌ترین ستاره‌ی آسمان، یار آرش بود» نوشتاری است که به مناسبت جشن تیرگان در امرداد 366 چاپ شده است.

 


تاریخ پست:1396/4/8 8:16 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :1284

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics